ေမ(သို႔မဟုတ္)ေႏြ

ေမ(သို႔မဟုတ္)ေႏြ

ဝိသာခါၾကယ္ေရာင္ထြန္း……….
ထြန္းထိန္လို႔ေဝ၊
တိမ္ဘံုေဗြေမဃဝန္မိုးသံက်ဴး
ထူးေထြျမဴးေပ၊
ဖူးေရႊခိုင္ျမတ္ ပန္းပိေတာက္ေတြ
စကားဝါပြင့္ေတြ၊    
တူစံုေမာင္မယ္ ခူးစို႔ေလ။
                                        (ၿမိဳ႕မၿငိမ္း)

    အရင္တုန္းက ေညာင္ေရသြန္းပြဲေတာ္မွာ အထူးစည္ကားလွသည္။ ပတ္ဝန္းက်င္ေက်းရြာမ်ားမွ ေရွ႕ဝင္းေနာက္ဝင္းခင္းကာ ေညာင္ေရသြန္းပြဲ ဆင္ႏႊဲၾကပါသည္။

    မႏၲေလးမွာေတာ့ မဟာမုနိ၊ ေဗာဓိကုန္း၊ ရန္ကင္းေတာင္၊ မႏၲေလးေတာင္တို႔၌ စည္ကားသည္။ ေဗာဓိေညာင္ပင္ေျခေတာ္ရင္းမွာ ေရအိုးတစ္လံုးၿပီးတစ္လံုး ၿပိဳင္တူလက္ဆံုရင္း ေညာင္ေရေလာင္းၾကေတာ့….. သူ႔ကိုယ့္၊ ကိုယ့္ကိုယ္ေရစိုရႊဲရေတာ့၏။ သူကလည္း ေနာက္ဆုတ္ဦးမွာမဟုတ္…။ ကိုယ္ကလည္း ဖိုးက်ိဳင္းတုတ္။

    ေရစက္ေရမႈန္ၾကားမွ ခိုးၾကည့္ရေသာ္လည္း သူ႔တစ္မ်က္ႏွာက ကိုယ့္မ်က္ႏွာႏွင့္တစ္ေတာင္သာသာအကြာ….။ ဒါေပမယ့္ ရဲရဲမၾကည့္ရဲ။ အသည္းကေတာ့ တဖိုဖို…။ သည္လိုႏွင့္….၊ သည္လိုႏွင့္…..။

    ကဆုန္လျပည့္ေပါင္းမ်ားစြာ….သူ႔ဘာသာျဖတ္သန္း….၊ ျဖတ္သန္းသြားတာၾကာေပါ့…..။
    ဧၿပီကုန္ေတာ့ေမ…။
    ခ်စ္စြာေသာေမ…..။
    ေမကေတာ့ တက္ၾကြမႈ၏ျပယုဂ္တစ္ခု။ တစ္ကမၻာလံုးက သတိရေနဦးမည့္ေမ….။ စစ္ေအးကာလအတြင္းကေတာ့ 'ေမ'သည္ အေရွ႕ဥေရာပအာရွ၊ လက္တင္အေမရိကေျမမ်ားေပၚတြင္ ရဲရဲလႈပ္ခတ္ေန၏။ အခုလို ဗဟုဝါဒလႊမ္းၿခံဳကာလမွာ 'ေမ'၏သ႐ုပ္က …. ေငြေၾကး၊ ေဈးကြက္ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ အတတ္ပညာ၊ အေရာင္းအဝယ္၊ ကြန္ပ်ဴတာ ဖန္တီးမႈ စြမ္းအားမ်ားအၾကား ငုပ္လွ်ိဳး ေပ်ာက္ကြယ္သြား…..။ တကယ္ေတာ့ 'ေမ'သည္ လူတစ္စုမဟုတ္၊ ဆိုင္းဘုတ္ တစ္တခုမဟုတ္။ အလံတစ္လက္မဟုတ္။ စင္ျမင့္တစ္ခုမဟုတ္။ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ အလုပ္လုပ္သည့္ လူသားမ်ား၏ 'ေမ'။ သူတို႔၏အႏွစ္သာရ…။ အကာအကြယ္၊ ရပိုင္ခြင့္၊ တန္ဖိုး…။

    သည္လိုႏွင့္….၊ သည္လိုႏွင့္…။
    'ေမ'ေပါင္းမ်ားစြာ၊ သူ႔ဘာသာသူျဖတ္သန္း….၊ ျဖတ္သန္းသြားတာၾကာေပါ့။

    စတိုးဆိုင္ႀကီးမ်ားမွာေတာ့ အေရာင္းစာေရးမအလိုရွိသည္ ဆိုင္းဘုတ္ကိုအၿမဲတမ္းေရးကာ ခ်ိတ္ဆြဲထားၾက၏။ စာေရးမေလးေတြ ရက္(၂ဝ)ႏွင့္ အသစ္ေျပာင္းေနၾကသည္…..။

    မနက္(၈)နာရီဆိုင္အဖြင့္အမီေရာက္ရၿပီး ည(၉)နာရီခြဲမွျပန္ၾကရလို႔ တစ္ေန႔အလုပ္ခ်ိန္(၁၂)နာရီေက်ာ္ေနၾက၏။

    တ႐ုတ္ႏွစ္သစ္ကူးဆိုင္ပိတ္မွပဲ ဝင္းလိုက္႐ံုမွာ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ဦးမယ္ဟု ႀကိမ္းဝါးေနသည့္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က စားပြဲထိုးေလးေတြ ဘယ္ေရာက္သြားပါလိမ့္။ သူတို႔ေနရာမွာ သူတို႔ထက္အမ်ားႀကီးငယ္တဲ့ ကေလးေလးေတြေတာကေရာက္လာၾက၏။

    အ႐ွံဳးေပၚေသာေၾကာင့္ စက္႐ံုႀကီးပိတ္လိုက္သည္။ အလုပ္သမားမ်ား(၃)လစာႏွင့္ ေက်နပ္လိုက္ၾကရ၏။ (၃)လစာရသည္ကိုပင္ ေက်းဇူးတတင္တင္….။
    အလြဲသံုးစားမႈေၾကာင့္ ကုမၸဏီဒါ႐ိုက္တာႀကီးအေရးယူခံလိုက္ရသည္။ စိတ္က်လူက်ႏွင့္ ေဆး႐ံုတက္ရ၏။ မထင္မွတ္ဘံ
H.I.V (positive) ျဖစ္ေနသည္။ သူနာမည္ႀကီးတာ တျခားကိစၥ…..။ ကုမၸဏီက သူႏွင့္ပတ္သက္ခဲ့ရသည့္ဝန္ထမ္းမမ၊ မီးမီးေလးေတြ ထိုင္ရမလို ထရမလိုျဖစ္ကုန္သည္။

    သည္လိုႏွင့္….၊ သည္လိုႏွင့္….။
    ဧၿပီအကုန္'ေမ'သို႔ ေရာက္ရေခ်ၿပီ။
    ေမကိုလည္း… ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ျဖတ္သန္းၾကရဦးမွာေပါ့။

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>